Yavaş yavaş okulun bitimine doğru ilerliyorum, tabi bitirebilirsem :D. Geçmiş yıllara baktığımda kendimi hiçte 4 yıldır Ankara'da gibi hissetmiyorum. Sanki hep buradaydım. Burada doğdum, burada büyüdüm, burada öğrendim herşeyi. Sanki kendimi bildim bileli annem ve babam İzmir'de yaşıyor, tatil için gidiyorum sadece İzmir'e. İzmir ile ilgili hangi anı varsa aklımda hepsi bu tatil zamanlarından kalma.
Garip bir duygu gerçekten. İzmir'e gidince kendimi bir başka hissediyorum artık. Daha sade, daha basit. Rahatsız ediyor bu hisler beni. Ankara'da ise bambaşkayım daha otobüse biner binmez ruh halim değişiyor. Düşüncelerim hızlanıyor. Anlayamadığım bir sevgi duymaya başlamışım Ankara'ya. Bunda herkesin payı var tabi. Evimin de, bilgisayarımın da, arkadaşlarımın da hatta sevmediklerimin bile payı var. Bakalım iş hayatına atıldığımda nerelere gideceğim, nerelere böyle bir bağlılık böyle bir sevgi duyacağım. Hem düşünüyor, hem seviniyor, hem de üzülüyorum bu duruma. Ama olması gerekende bu diye düşünüyorum. Böyle güzel anlar, böyle güzel arkadaşlıklar kurmasaydım nasıl hissedebilirdim bunları.Haydi sağlıcakla kalın :D
